Haurtzaroko oroitzapenak

 Kaixo lagunok!

Gogoratzen zarete txikitan izan zenuten objektu bereziaz? Noizbait izan duzue babesa eman dizuen objektu berezirik? Horretaz jabetu zarete inoiz? Guk post honetan, gai honi buruz gogoeta bat egingo dugu, era berean zuek ere gai honi buruz pentsatu dezazuen.

Askok uste dute haur batentzat, eskolara eramaten dituzten objektuak esanahi edo garrantzi gabeko objektuak direla, baina hauek oker daude.

Haurra eskolara joaten hasten denean, bere gurasoaz banatzen dira. Hutsune hori betetzeko, nahiz eta guraso askok aurkakoa pentsatu, gomendagarria da, erreferentziazko objektu bat eramatea. Objektu horri, trantsizio-objektua deritzo eta edozer izan daiteke (panpina, manta, kuxina, txupetea, etab.).

Adibidez, guk gogoratzen ditugun haurtzaroko trantsizio-objektuak bi panpina, kuxin bat, manta bat eta Disney-ko teontzi bat dira.

Gutako batek, klasera joaten zenean panpina eramaten zuen. Panpina zeukanean seguru sentitzen zen eta ez zuen beldurrik ezerren aurrean. Panpina babes bezala erabiltzen zuen eta bere atxikimendu iruditan eta bere etxeari gogorarazten zion.

Beste batek, trantsizio-objektu bezala, manta bat zeukan. Manta horretan, bere gurasoak etiketak josi egiten zizkioten eta honek, lo hartzen zuen etiketak ukitzen. Nahiz eta eskolara ez eraman, bere bizitzako lehenengo urteetan, manta horrekin oroitzapen asko dauzka.

Era berean, gutako hirugarren pertsonak, Disney- eko teontzi bat gogorarazi du. Teontzi hau bere pelikula gogokoenean agertzen zen, eta filma hau beti bere familiarekin ikusten zuen, eta azkenean tradizio bihurtu zen. Modu berean, teontzia beraren irudi - atxikimendua bihurtu zen.

Taldeko laugarren kideak, Chou-chou panpina objetu berezi bezala zeukan. Panpina hori, leku guztietara eramaten zuen bera bezala zelako eta bere umea izango balitz bezala zaintzen zuen. Gainera oso berezia zen bere amonak oparitu ziolako eta oraindikan bere logelan jarraitzen du.

Azkenik, bosgarren kideak, trantsizio- objektu bezala bere amonak oparitutako Errauskin printzesaren kuxina zuen. Kuxin hau, berarentzat garrantzitsua da bera txikia zenean asko bidaiatzen zuelako eta beti berarekin eramaten zuelako. Horregatik, kuxin hau ezinbestekoa bihurtu zen bere amona gogorarazten ziolako eta segurtasuna ematen ziolako.

Hau ikusi ondoren konturatu gara haurra, trantsizio-objektuarekin lotzen dela segurtasun eta ongizate emozionala lortzeko euren atxikimendu itxurarekin (guraso eta zaintzaileekin), haurrari emozionalki bere atxikimendu irudietatik independente bihurtzeko.